Przodkowie naszych domowych wielbłądów – dzikie wielbłądy są już zagrożone wyginięciem. Pozostałe populacje liczące około 600–900 zwierząt występują głównie tylko w Mongolii. Tam zwierzętom udało się przetrwać w środowisku charakteryzującym się m.in. ekstremalnymi różnicami temperatur. Największym siedliskiem ostatnich dzikich wielbłądów jest Park Narodowy Gobi.
Klasyfikacja według systematyki biologicznej
Wielbłądy należą do parzystokopytnych i są jedynymi gatunkami zwierząt tworzącymi podrząd zwierząt o zrogowaciałych podeszwach. Stopy wielbłąda są czymś wyjątkowym. Z jednej strony mają bardzo wyraźny trzeci i czwarty palec. Z drugiej strony podeszwa stopy składa się z grubej i sprężystej tkanki łącznej. Wielbłądy mają również dwa paznokcie, a nie kopyta, jak inne parzystokopytne.
Rodzina wielbłądów występuje w Wielbłądy Starego Świata i w Wielbłądy Nowego Świata różnicować. Do wielbłądów Starego Świata zaliczają się dromadery i wielbłądy dwugarbne, z których te ostatnie nazywane są również wielbłądami dwugarbnymi. Raz po raz zaczynasz się zastanawiać, czy dromader ma jeden czy dwa garby i ile garbów ma wielbłąd dwugarbny. Najłatwiej to zapamiętać, przewracając pierwsze litery „D” i „B” na dłuższy bok. „D” ma tylko jeden brzuch, dlatego dromadery mają tylko jeden garb, „B” ma dwa brzuchy, dlatego wielbłąd dwugarbny lub wielbłąd dwugarbny ma dwa garby.
Wielbłądy Nowego Świata można podzielić na lamy, alpaki oraz dzikie formy wikuni i guanako.
Wielbłądy jako ocalałe w ekstremalnych siedliskach
Wielbłądy naprawdę przeżywają, jeśli weźmie się pod uwagę ich wymagania dotyczące siedliska, które nie są szczególnie wysokie.
Radzenie sobie z wahaniami temperatury
Wielbłądy doskonale przystosowały się do ekstremalnych warunków życia. Z jednej strony duże wahania temperatury nie są dla wielbłądów problemem. W swoim naturalnym środowisku przodkowie naszych wielbłądów domowych są czasami narażeni na wahania temperatury rzędu 50°C. Jak wielbłądy mogą sobie z tym poradzić? Organizm jest przystosowany tak, że zwierzęta absorbują ciepło w ciągu dnia, a temperatura ciała wzrasta do 41°C. W nocy zwierzęta ponownie oddają to ciepło, a temperatura ciała spada do 34°C. Osiągając tak niską temperaturę, nagrzewanie się następnego dnia również trwa dłużej. Uwalnianie temperatury jest możliwe także dzięki brakowi izolowanej warstwy tłuszczu na nogach i tułowiu, gdyż rezerwy tłuszczu zlokalizowane są jedynie w garbie, choć krążą pogłoski, że tam magazynowana jest woda.
Obchodzenie się z płynami przez wielbłądy
Wielbłądy zużywają płyn bardzo oszczędnie. Odchody zwierząt są wyjątkowo suche, dlatego doskonale nadają się do wykorzystania jako paliwo. Wielbłądy potrafią także pobierać wilgoć z powietrza podczas oddychania. Wielbłądy dobrze radzą sobie także z utratą płynów sięgającą nawet 30 procent. Z drugiej strony u ludzi utrata około 10 procent staje się krytyczna.
Mocz zwierząt jest bardzo skoncentrowany, w związku z czym należy wydalić jedynie niewielkie ilości. Jednak szczególnie fascynujące jest to, że wielbłądy są jedynymi ssakami, które mają owalne krwinki. Dzięki temu mogą wchłonąć nawet 150 litrów wody w ciągu 15 minut po długim czasie bez użycia płynu.
Perspektywy: W Niemczech są teraz ludzie, którzy nie mogą już oprzeć się fascynacji wielbłądami i poświęcili się temu gatunkowi zwierząt. Jeśli jesteś zainteresowany, właściciele wielbłądów chętnie udzielą Ci dalszych informacji na temat wielbłądów. A dla odważnych z pewnością będzie możliwość poznania świata jadącego pomiędzy dwoma garbami.